Oko

Na obrazie widzimy zbliżenie oka, w którego źrenicy odbija się okno. Przez szybę widać niebo i drzewa, tworząc w miniaturze fragment otwartej przestrzeni. Szczegółowa faktura oka, refleksy światła i subtelne cienie nadają scenie głębię i realizm. Odbicie sprawia, że spojrzenie staje się jednocześnie lustrem i oknem – intymnym punktem kontaktu z otaczającym światem, w którym natura i człowiek spotykają się w jednym detalu.